Bir sonbahar akşamında elimde resmin Yaptığından utanmasan döner gelirdin Yapraklar vuruyor cama rüzgarda sesin Yaptığından utanmasan döner gelirdin Hani açmazdın başka gönülde Sen yalancı rüzgarların yağmuru oldun Hani açmazdın başka gönülde Sen yaralı sevdaların ismini koydun Kimseler görmeden bir anda kapımı çal Ellere nispet buluşalım Seni bana yar etmeyenler inadına Sabahın ilk ışıklarıyla kavuşalım

Hayatında bana bir yer varsa Çoktan vazgeçtim Ama birgün kapıma gelirsen İnan doğruyu seçtin Ne kadar da kolaymış oysa Bana sen yol gösterdin Acısıyla tatlısıyla Bir rüyadan uyanıverdim Yokmuş ya senin kimselere ihtiyacın Ben olsaydım keşke kalbinde son kiracın Bu dünyada benim de var dikili ağacım Bil ki annem de tek duacım

Alışmak çok zor değil artık yalnızlığa Sensizlik acı vermiyor Teselli buldum belki ne olur soru sorma Sessizlik iyi geliyor Sen beni de kendini de kandırıyorsun kabul Son kelime aşk yerine ayrılık olsun Ben sana vurgunum ezelden beri Son sözümü kestin incittin beni Tam bir saat oldu kalbimden gideli Sade bir törenle uğurla beni

Aşıkların mahvolduğu bir şehirde Kendi payıma düşeni yaşıyorum Sensizliğin dünden büyük gücüyle Adım adım bu engeli aşıyorum Bugün senden vazgeçiyorum Gözyaşlarıyla gidiyorum İkimizden biri acı çekecekse Kendimi feda ediyorum Ve maaaleseff Son mektubunu aldım İçinde benle ilgili bir çok şey var Hatırlara daldım Çok geçmeden karar aldım Kalbimde hala sana dair birşey var

Doğruyu bulmam zaman aldı Ama inan ben hiç üşenmedim O yolları dağları taşları ben yürüdüm Sevmemişim gibi mi duruyor uzaktan Ben seni nasıl sevdiğimi giderken anladım Kurtulamadım kendi kurduğum tuzaktan Senden kalan yarım olan herşeyi tamamladım Kısmetine güven O bilir işini seni unuttu sanma bırakmaz peşini Şerin ömrü hayıra yorana kadar Pişirip getirir birgün koyar [...]